แอโรเจล: จุดกำเนิดและที่มา

เพื่อเอาชนะปัญหานี้ ซามูเอลต้องเปลี่ยนของเหลวในเจล และตัวเลือกเดียวที่เหมาะสมคือก๊าซ เนื่องจากเจลมีทั้งสถานะของแข็งและของเหลวอยู่แล้ว อย่างไรก็ตาม ก๊าซทั่วไปไม่สามารถแทนที่ของเหลวในเจลได้ ซามูเอลใช้วิธีการใหม่ โดยการเพิ่มความดันและให้ความร้อนแก่เจล เขาทำให้ของเหลวเกินจุดวิกฤต กลายเป็นของไหลวิกฤตยิ่งยวด (ซึ่งไม่มีความแตกต่างระหว่างของเหลวและก๊าซ) ขจัดแรงดึงดูดระหว่างโมเลกุล.

ซามูเอลเลือกโซเดียมซิลิเกตเป็นวัตถุดิบ โดยใช้กรดไฮโดรคลอริกเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาเพื่อช่วยในกระบวนการไฮโดรไลซิส น้ำและเอทานอลทำหน้าที่เป็นตัวทำละลายในกระบวนการแลกเปลี่ยน เปลี่ยนเป็นแอลโคเจล จากนั้นนำแอลโคเจลไปวางในสภาพแวดล้อมที่มีอุณหภูมิสูงและความดันสูง เมื่อเอทานอลเข้าสู่สถานะของไหลวิกฤตยิ่งยวด เจลก็ถูกลดความดัน เมื่อความดันลดลง โมเลกุลเอทานอลถูกปล่อยออกมาเป็นก๊าซ เมื่อนำออกจากแหล่งความร้อนและทำให้เย็นลง เอทานอลในเจลระเหยออกไป เหลือไว้เพียงโครงสร้างของแข็งที่เต็มไปด้วยก๊าซ ซึ่งก็คือแอโรเจลชนิดแรก.

งานวิจัยนี้ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร Nature ในปี ค.ศ. 1931.