Proszek aerożelowy

Proszek aerożelowy powstaje poprzez drobne zmielenie czystych bloków aerożelu; w przeciwieństwie do cząstek aerożelu ma jednorodny rozmiar cząstek, co czyni go odpowiednim jako dodatek surowcowy. Publikowane są dwa modele: AG-PD05 o średnicy około 5 μm i AG-PD20 o średnicy około 20 μm, oba białe. Publikowane parametry obejmują powierzchnię właściwą 400-700 m²/g, rozmiar porów około 15 nm, gęstość nasypową 0,06-0,12 g/cm³, porowatość co najmniej 90%, hydrofobowość z kątem zwilżania 145° oraz zakres temperatur stosowania od -250 do 800°C.

Proszek aerożelowy jest stosowany jako dodatek funkcjonalny: w izolacjach na bazie aerożelu i powłokach ognioochronnych do wnętrz/zewnętrz budynków oraz do bezpośredniego nakładania na powierzchnie metalowe; w zaprawach izolacyjnych, płytach gipsowych ognioodpornych i nano mikroporowatych płytach; w tekstyliach izolacyjnych; oraz w adsorbentach LZO. Dzięki wysokiej klasie odporności ogniowej, wysokiej porowatości, dużej powierzchni właściwej i ultraniskiej gęstości powłoki zawierające proszek aerożelowy zapewniają izolację termiczną, odporność ogniową i izolację akustyczną. Formulatorzy wybierają między drobniejszym AG-PD05 a grubszym AG-PD20 w oparciu o reologię docelowego systemu powłokowego lub kompozytowego oraz wymagania dotyczące wykończenia.

Producent rozróżnia je na podstawie jednolitości wielkości cząstek: cząstki aerożelu to rozdrobniony materiał bez ustalonego kształtu ani rozmiaru, stosowany głównie jako wypełnienie izolacyjne, natomiast proszek aerożelowy jest drobno mielony do jednolitej wielkości cząstek – około 5 lub 20 μm w dwóch opublikowanych modelach – co czyni go odpowiednim jako kontrolowany dodatek w powłokach, zaprawach, płytach i tekstyliach, gdzie liczy się spójność dyspergowania. Gęstość nasypowa proszku jest podana jako 0,06-0,12 g/cm³, a hydrofobowość przy kącie zwilżania 145°. Jeśli Państwa zastosowanie polega na wypełnianiu wnęk, a nie na formulacji, bardziej odpowiednim punktem wyjścia jest gatunek cząstek.

Ultra-niska gęstość proszku aerożelowego (0,06-0,12 g/cm³) i wysoka porowatość (≥90%) oznaczają, że niewielkie udziały masowe dodają znaczną objętość do formulacji, więc dozowanie jest zazwyczaj planowane objętościowo, a nie wagowo. Kąt zwilżania 145° wspomaga obróbkę w niektórych systemach, ale może wymagać odpowiednich środków zwilżających w powłokach na bazie wody – proszek jest produkowany z aerożelu wodoodpornego, więc omów metodę dyspersji z fabryką. Jego zakres temperatur stosowania od -250 do 800°C znacznie przekracza większość warunków eksploatacji powłok. Rozpocznij od prób laboratoryjnych, aby ustalić obciążenie, energię dyspersji i lepkość przed skalowaniem do partii produkcyjnych.

Tabela parametrów technicznych wymienia dla AG-PD05 i AG-PD20: kolor biały; powierzchnia właściwa 400-700 m²/g; rozmiar porów ≈15 nm; gęstość nasypowa 0,06-0,12 g/cm³; porowatość ≥90%; hydrofobowość 145°; temperatura stosowania od -250 do 800°C; oraz opublikowaną wartość przewodności cieplnej, którą należy zweryfikować z aktualną kartą techniczną (TDS), ponieważ wartości tabelaryczne dla złóż proszkowych silnie zależą od zagęszczenia i metody badawczej. W pracach formulacyjnych należy poprosić o dane dla konkretnej partii, a tam gdzie przewodność końcowej powłoki ma znaczenie, zmierzyć nałożoną powłokę, zamiast polegać na wartościach dla surowego proszku. Można zorganizować próbki obu gatunków do oceny.